Jean Paul Gaultiers Ode aan Amy

Door Catherine op 02/02/12

Geen mode zonder drama en dat lijkt dùbbel te gelden in de exclusieve wereld van de haute couture! Tijdens de voorbije Couture Fashion Week in Parijs presenteerde Jean Paul Gaultier een custom-fitted collectie voor de zomer die in méér dan één opzicht dramatisch was.

Je mag het woord eerst en vooral letterlijk nemen, want Gaultier schotelde het publiek theatrale nonchalance en exquisiete sleaze voor. Maar de collectie zorgde ook - en vooral - in de figuurlijke zin voor drama. De Franse ontwerper bracht namelijk een onverhulde ode aan Amy Winehouse - inclusief beehives, eyeliner & rokende lookalikes. En daar kon de familie van de overleden zangeres nìet mee lachen.

Back to Black

Gaultier liet een reeks classic Amy looks op de catwalk los met namen als 'Brit Award' & 'Love is a Losing Game', terwijl een barbershop quartet doo-wopversies bracht van haar bekendste nummers. We zagen kokerrrokken, minijurken, ingesnoerde middels, trench coats, naar Fred Perry verwijzende polo's & een baseball jacket. De signature style van la Winehouse, kortom! Meer over de de onvergetelijke stijl van de zangeres lees je in de Belmodo.tv-artikels: Amy Winehouse 4 Fred Perry... 1 Last Time, Amy Winehouse voor Fred Perry en Amy Perry Winehouse.

Not very couture? Wel op JPG's manier. Gedurfde kleuren en luxueuze materialen, met de hand gemaakte corsetten & een gesofisticeerde vorm van dishabille in de vorm van afzakkende schouders & scheef hangende kragen. Dit is high fashion, geen twijfel mogelijk.

If You Seek Amy

Eigenlijk zagen we op de catwalk niet één Amy, maar verschillende facetten van Miss Winehouse' persoonlijkheid. De geniale popdiva waarin ze on stage veranderde, de pin-ups die ze op haar armen had getatoeëerd, de coole Camden girl uit de dagen voordat ze beroemd werd, en ja, ook de steeds magerder wordende junkie wiens zelfdestructie de paparazzi maar al te graag documenteerden. 

Tijdens het tweede deel van de show droegen alle modellen een sluier. Zo werd er al vroeg een aanloop genomen naar de bruidsjurk die traditioneel de couturecollectie afsluit. Alleen kreeg het feest hier met Amy's vroege dood in het achterhoofd een droevig tintje. Onze tribute aan Amy, geschreven vlak na haar overlijden, lees je in het Belmodo.tv-artikel Remembering Amy.

For Fashion's Sake

Het is niet moeilijk te begrijpen dat het voor de familie Winehouse moeilijk geweest moet zijn om karikaturen van de overleden ster over de runway in Parijs te zien paraderen, allemaal onder het mom van een tribute en in the name of fashion. 

Vader Mitch Winehouse vond het in ieder geval schandalig dat hij niet op de hoogte was gebracht: "We're still grieving for her loss, and we've had a difficult week with the six-month anniversary of Amy's death. To see her image lifted wholesale to sell clothes was a wrench we were not expecting or consulted on."

Zeggen dat Gaultier misbruik maakte van Amy's imago om poen te scheppen, is echter een beetje kort door de bocht. Couture belandt nooit in de winkel, maar wordt op maat gemaat voor de klant. Het couturedefilé is een artistieke tour de force van de ontwerper, een stuk traditie & een staaltje techniek en expertise van de ateliers. Geen commerciële modeshow die klanten massaal naar de winkels moet lokken, zoals vader Winehouse suggereert.

Lioness: A Tribute

Aan de ene kant moet de collectie dus weldegelijk als ode gezien worden, en een zeer respectvolle en geslaagde at that. Gaultier eert zoals velen voor hem Amy's onnavolgbare stijl & de invloed die ze op de modewereld heeft gehad.

Maar aan de andere kant kun je je afvragen waarom het huis de familie niet even op de hoogte kon brengen of, zoals Mitch aanhaalde, geen donatie kon maken aan de Amy Winehouse Foundation. Die stichting werd na haar dood opgericht voor jongeren met een slechte gezondheid, moeilijke achtergrond, beperking of verslaving.

In the end blijft het verhaal van de show een zeer complexe kwestie, waarbij zowel de vrijheid van de ontwerper als de ethische bezwaren van de rouwende familie een verdediging verdienen. 

"We're proud of her influence on fashion", zei Mitch Winehouse, "but find black veils on models, smoking cigarettes with a barbershop quartet singing her music in bad taste. It portrays a view of Amy when she was not at her best, and glamorises some of the more upsetting times in her life. That's upsetting for her family".

You Know I'm No Good

Al rokend & drinkend was Amy inderdaad niet op haar best, maar uit die persoonlijke troubles kwamen wel haar grootste hits & meest ontroerende songs voort. Denken we aan 'Rehab', 'Back to Black' en 'Tears Dry on Their Own'.

Misschien denkt Mitch Winehouse niet graag op die manier terug aan zijn overleden dochter, maar Jean Paul Gaultier en Amy's miljoenen fans duidelijk wel. Weinig aan te doen want zo gaat dat nu eenmaal met sterren: ze worden gemeengoed.

Hoe pijnlijk de show voor de familie Winehouse geweest mag zijn, zo mooi vond ik het om Karlie Kloss met oranje beehive te zien in een nonchalant bloemenjurkje. Het herinnerde me aan dat kleine meisje met de grote stem, de Amy die ook een beetje van ons is.

Amy Winehouse was nooit een voorbeeld te noemen, maar ze werd een icoon en een muze voor velen. En eigenlijk zijn we blij dat de (mode)wereld niet van plan is haar nu te vergeten. 

Beeld: Style, NME.