Morgen zondag 27 mei 2012 zijn we weer zover. Dan organiseer ik voor de 4^de keer ondertussen de Stiletto Run Hasselt powered by La Bottega in samenwerking met Belmodo.tv. De aanleiding voor de allereerste editie was de expo ‘In Her Shoes’ in 2009. Daarover hebben jullie eerder al kunnen lezen.

Ik wou een ludieke actie organiseren om de expo tijdens de autoloze zondag in Hasselt in de spotlights te plaatsen. En het was meteen een groot succes! Een mooi deelnemersveld, prachtig weer en duizenden toeschouwers. Daarna kwam de vraag van deelneemsters, publiek en sponsors om een nieuwe editie te organiseren en sindsdien is de boot vertrokken.

De voorwaarden zijn simpel: Je moet 300 meter rennen op hoge hakken (pumps) van minimum 9cm hoog en maximum 1,5cm breed. Laarzen zijn uiteraard niet toegelaten. Er mogen maximum 100 dames deelnemen die per 50 een halve finale lopen en daarvan gaan telkens de eerste 15 (dus 30 in totaal) naar de finale. De hoofdvogel is een shoeshopping bon van schoenenwalhalla La Bottega in Hasselt ter waarde van € 1.500,-, voor de tweede is dat € 750,- en voor de 3^de € 250,-. Niet mis als je het mij vraagt!

Is het makkelijk om zo’n ‘Run’ te rennen? Neen, maar ook niet onhaalbaar. Hoe weet je dat Kenneth? Wel ik heb vorig jaar (uitgedaagd door Het Belang van Limburg) zelf mogen rennen op hoge hakken en dus kan ik uit ervaring spreken. Ik liep tegen een journaliste van HBvL, en heb wel verloren maar het verschil was eigenlijk minder groot dan ik verwacht had. Het was zelfs mijn allereerste keer op hoge hakken, dus doenbaar is het zeker.

We zijn een Modemuseum en naast die prijzen voor ‘de snelsten’ onder de deelneemsters hebben we ook een aantal mooie prijzen voor de dames die extra aandacht besteden aan hun garderobe. ‘Stijlvol deelnemen is belangrijker dan winnen’ zeg ik altijd. De best geklede dame krijgt zondag een designeroutfit van € 750,- van Stijn Helsen. Via Facebook kan in de dagen erna via Belmodo.tv ook nog ‘geliked’ worden en de deelneemster met de meeste ‘likes’ wint een outfit van Essentiel ter waarde van € 350,-. Eén van de stemmers krijgt trouwens net dezelfde prijs.

En dan is er nog de fameuze pechprijs! Een prachtige creatie van Chocolatier Boon uit Hasselt die garant staat voor enkele kilo’s chocolade. Zo wordt de meest ‘onfortuinlijke’ toch nog de meest ‘fortuinlijke’.

Voor alle deelneemsters is er een mooie goodiebag en alle 30 finalistes krijgen een ‘Silk ’n liss’ toestel van Babyliss ter waarde van € 49,90 mee naar huis bovenop hun goodiebag.

Meer dan genoeg redenen om die hoge hakken aan te trekken lijkt me. Het gaat mooi weer worden dus als je niet bij de geselecteerden bent om mee te rennen kom dan zeker supporteren voor al die moedig dames!

Tot maandag voor mijn laatste verslag.

Groeten,

Kenneth

In mijn vorige column kon je lezen hoe belangrijk 1 van onze deelcollecties, ‘de Sixties’ is. Ik wil nog even de tijd nemen om een andere deelcollectie uit te lichten, namelijk die van de ‘Limburgse Ontwerpers’. 

Wolf by Sofie Claes

Als museum gelegen in Hasselt vind ik het persoonlijk zeer belangrijk om aandacht te besteden aan Limburgers die hun stempel op de internationale modekaart gedrukt hebben. Dat zijn er nogal wat, verspreid over verschillende disciplines - denk maar aan model Hannelore Knuts, stylist Olivier Rizzo, make-up artist Inge Grognard, etc. 

Ook in de modesector vind je heel wat Limburgers en zeker niet van de minsten. Belgische mode kent al vele jaren een enorme internationale uitstraling. Iedereen kent ‘de 6 van Antwerpen’ en in hun kielzog hebben een groot aantal jonge Belgische ontwerpers kunnen meegroeien tot internationaal gekende designers. Veel van deze toppers hebben hun roots in Limburg. 

Martin Margiela

Ik denk daarbij uiteraard op de 1ste plaats aan Martin Margiela (MMM) en Raf Simons (Raf Simons, Raf by Raf Simons, Jil Sander). Voor mensen die niet echt met mode bezig zijn, maak ik vaak de vergelijking met voetbal: Real Madrid en FC Barcelona komen uit Limburg, zeg ik dan. Dan begrijpen ze meteen over welke grootorde we praten…

In die optiek was ook de aankoop van het archief van Raf Simons zeer belangrijk voor ons. Iemand uit Neerpelt die gestudeerd heeft in Genk en het daarna helemaal tot hoofdontwerper bij Dior schopt, is echt wel een unicum te noemen.

Kyuso: Joke Houbrechts 

Deze aankoop past in het collectieprofiel van het Modemuseum Hasselt omdat 1 van onze belangrijkste deelcollecties bestaat uit stukken van ontwerpers met Limburgse roots. We konden in 2011 al een 15-tal belangrijke stukken van Martin Margiela op de kop tikken. Ik vind het enorm belangrijk voor de toekomst van het Modemuseum Hasselt dat onze kerncollectie een groot aantal stukken van deze ontwerpers bevat.

Dirk Bikkembergs

Maar er zijn er uiteraard nog veel meer. Dirk Bikkembergs (Bikkembergs) heeft zijn jeugdjaren in Diepenbeek (Hasselt) doorgebracht. Momenteel is het label Les Hommes internationaal hoge toppen aan het scheren. Dit designersduo bestaat uit Tom Notte en Bart Vandenbosch uit Tongeren.

Verder heeft Limburg nog Marjolijn Vandenheuvel, ex-hoofddesigner Xandres en creative director bij Victor Victoria, Stijn Helsen (Stijn Helsen), Joke Houbrechts van Kyuso en recente jonge ontwerpers als Hanne De Wijngaert van Ti + Hann uit Hasselt en Sofie Claes uit Hoeselt. De lijst is zeer lang.

Marjolijn Vandenheuvel

Allemaal Limburgse namen die ver buiten onze landsgrenzen de nodige weerklank krijgen. Het Modemuseum Hasselt wil zich dan ook onder meer tot doel stellen ontwerpen van al deze designers te verwerven en conserveren. Het gaat een beleidsdoelstelling van het MMH worden om hiervoor speciale aandacht te genereren binnen ons collectieplan.

Raf Simons

Ik denk dat we met het verwerven van de archiefstukken van Raf Simons ook een belangrijke bevestiging van het profiel én de ambitie van het Modemuseum Hasselt hebben kunnen waarmaken, die past in de steile opgang die het museum de laatste jaren gemaakt heeft.

Een groot deel van de collecties van deze ontwerpers zit echter ongetwijfeld nog verstopt in (Limburgse) kleerkasten.

Ik wil dan ook graag een oproep doen naar iedereen die stukken van Margiela, Simons, Bikkembergs, Kyuso, Les Hommes (Bart Vandebosch), Marjolijn Van Den Heuvel, Helsen, Ti+Hann, Sofie Claes, etc heeft liggen om deze te schenken aan het Modemuseum Hasselt. Als zulke stukken deel uitmaken van een goed bewaarde collectie, kunnen nog veel generaties na ons genieten van die fantastische ontwerpen.

Groeten,
Kenneth

Om te beginnen moet ik eerst iets bekennen. Ik ben nostalgisch geboren. Hoe dat komt, weet ik niet maar ik heb altijd een grote aantrekkingskracht naar ‘vroeger’ gehad. Vandaar ook dat ik misschien uiteindelijk in een museum terecht gekomen ben. Een huis dat vertelt over het verleden. 

Maar het gaat verder dan dat. Design uit die tijd is nog steeds onovertroffen en ook de muziek uit die jaren (en dan vooral de Soul) is voor mij echt top. Ik verzamel dan ook vinyl uit die tijd en leg regelmatig als dj plaatjes op met the modest men. You can’t sit still!

Yves Saint Laurent (L) & Mary Quant (R)

Ik ging 2 van onze deelcollecties uitlichten en ik begin dan ook met die van ‘The Sixties’. De jaren 1960 zijn voor mij 1 van de boeiendste periodes uit de (mode)geschiedenis. Het is het decennium waarin jongerenculturen zich nadrukkelijker gingen manifesteren en waarin de (westerse) vrouw allerlei vrijheden ontdekt, ook op kledingvlak. Deze kledingrevolutie is een mooie illustratie van de onomkeerbare verbetering van de maatschappelijke positie van de vrouw die startte in de jaren ‘60.

Wat mij persoonlijk echter het meest aanspreekt in de mode van de jaren ’60 is de ‘futuristische’ kijk op het magische jaar 2000. Tot dan toe was mode ofwel een ‘voortbreien’ ofwel een reactie op het verleden. Nu werd er voor het 1st reikhalzend uitgekeken naar de (verre) toekomst. We hebben daar hele mooie voorbeelden van laten zien in de expo The Future That Never Was in 2011.

Harry Gordon (L) & Paco Rabbane (R)

Het is een hoopvol tijdperk. Dankzij berichten op radio en televisie over een nakende maanlanding en de daarbij horende wapenwedloop tussen de USSR en de VS, verwachten mensen een radicale omwenteling. Nieuwe horizonten en beschavingen liggen als het ware om de hoek. Dat zet mensen aan tot dagdromen, zeker de modeontwerpers van die tijd.

De jaren ’60 zijn een tijdperk waarin ontwerpers plotseling, letterlijk, veel verder durfden dromen en waarin ze volop experimenteerden met materialen en vormen. Dit resulteerde onder meer in het gebruik van nieuwe materialen als plastic, vinyl, wet-look PVC en metaal. Space-age zilver werd gecombineerd met primaire kleuren en prints uit de Pop en Op Art.

Pierre Cardin

Er staat een nieuwe generatie van zulke ‘moderne’ modeontwerpers op: Andre Courrèges (1964 – Moon Girl collectie), Pierre Cardin (1964 – Cosmo Corps collectie), Rudi Gernreich, Paco Rabanne (1966) e.a. kwamen via experimenten met nieuwe vormen en (synthetische) materialen tot dynamische nieuwe ontwerpen en stijlen die nog steeds een grote inspiratiebron vormen voor veel (meestal jonge) ontwerpers. 

Onze kerncollectie bezit dan ook een rijke selectie aan ontwerpen uit die tijd. Vooral André Courrèges en Mary Quant zijn designers die het straatbeeld van die tijd ontegensprekelijk bepaald hebben. De 1ste ketens sieren de winkelstraten en zorgen ervoor dat ‘mode’ betaalbaar en bereikbaar wordt voor iedereen. Denk daarbij bijvoorbeeld maar aan de komst van de 1ste C&A winkel naar België in 1963. 

Rudi Gernreich

Een klein deel van onze collectie zal te zien zijn in het nieuwe expo gedeelte ‘The Sixties’ in Bokrijk. Om de 3 maanden gaan we daar een ander aspect van de mode uit die tijd tonen.

Ook aan de tentoonstelling ‘Golden Sixties’ (07.06.2012 – 30.06.2013) in Luik werken we mee met een grote bruikleen uit onze jaren ’60 collectie. De foto's in dit artikel geven je alvast een beeld van wat we zo allemaal in onze collectie hebben zitten…

Andre Courrèges

Om af te sluiten nog een quote van Pierre Cardin: 'The clothes that I prefer are those I invent for a life that doesn't exist yet - the world of tomorrow,’ en hij kreeg gelijk: de ‘Space Age’ periode heeft het uitzicht van de mode voorgoed veranderd!

Groeten,
Kenneth

Misschien is dit de uitgelezen kans om ook eens stil te staan bij de vraag waar het Modemuseum Hasselt zich eigenlijk zoal mee bezighoudt? Wat verzamelen we precies en wat zijn onze doelstellingen? 

Dior, 1950

Wel, onze collectie telt ondertussen, zoals maandag reeds aangehaald, bijna 16 000 stukken. Ze bevat authentieke kleding, accessoires en mode-illustraties die een beeld geven van de Westerse mode van het midden van de 18de eeuw (1750) tot nu.

Daydress lilac, 1860
Chanel Couture, 1920

Bij het samenstellen of het bedenken van tentoonstellingen gaan we in de meeste gevallen uit van die collectie. We werken niet met een vaste opstelling, maar we tonen die kerncollectie via wisselende opstellingen (2 x per jaar), uitgewerkt rond een thema (vb Prints!), aangevuld met bruiklenen bij musea uit binnen- en buitenland. Dat gaat van de Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis in Brussel, het Modemuseum Antwerpen en het Musée de la Vie Wallonne in Luik, over het Centraal Museum Utrecht en het Gemeentemuseum Den Haag tot het Museo del Traje in Madrid, het V&A in Londen en vele anderen.

Daarnaast brengt het museum tentoonstellingen waarbij een designer (vb Capucci) een bepaald materiaal (vb Jeans, Oorsprong/Mythe/Hype) of een bepaalde techniek waarin kledingstukken of sieraden worden vervaardigd centraal staan. Ook kruisbestuivingen tussen mode en andere kunstvormen komen aan bod. Denk maar aan de expo UltraMegaLore van Hannelore Knuts maar ook SuperStories en op dit moment SuperBodies vallen onder die laatste categorie.

RalF, 1750
Gebloemde jurk, 1830

Uiteraard proberen we met de (beperkte) middelen die we hebben zo origineel mogelijk te zijn. Devout/Divine was bijvoorbeeld baanbrekend omdat er wereldwijd nog nooit een expo gewijd was aan het gebruik van religieuze symboliek in designermode en UltraMegalore was de 1ste expo gecureerd door een topmodel rond haar carrière, ontmoetingen en inspiraties. Niet toevallig ook 2 expo’s die zelfs de New York Times gehaald hebben naast een heleboel andere internationale modepers. Best wel een vreemde ervaring als een idee dat je ergens onderweg te binnen viel, zo’n grote aandacht krijgt!

De collectie van ons museum is uiteraard nooit ‘af’ en je moet voortdurend keuzes maken in het profiel dat je aan je collectie wil geven. Ons aankoopbudget is tegenover vele (inter)nationale musea maar een peulschil dus het is voortdurend afwegen en zoeken naar het juiste evenwicht.

Paper Campbells Soupdress, 1967
Issey Miyake Yasumasa Morimura, FW1996

De kern van onze collectie komt trouwens uit een schenking van de bekende Roemeense architect-scenograaf en kostuumontwerper, Andreï Ivaneanu (1936-1989). Hij werkte als architect-scenograaf voor het klassieke en moderne theater, voor opera, operettes en musicals. Gedurende 18 jaar verzamelde hij passioneel historische kleding en accessoires uit de 19de en de 1ste helft van de 20ste eeuw. Deze prachtige authentieke kostuums kocht hij in Gent, Brussel, Parijs, Londen en New York. In 1989 werd zijn verzameling geschonken aan het Modemuseum Hasselt.

Schenkingen van particulieren hebben sowieso een onuitwisbare stempel gedrukt op hoe de kerncollectie van het museum er vandaag uitziet. Die schenkingen vulden de lacunes op die in de officiële aankooppolitiek bestonden. Iets wat waarschijnlijk voor vele musea zo is. Denk dus 2 keer na voor je een kledingstuk weggooit of het verknipt tot een leuke ‘carnavalsoutfit’. Wie weet kan het best wel waardevol zijn voor een bepaalde collectie.

Moschino puzzle, 1980
Jil Sander Raf Simons, 2010

Ik wil het volgende week ook nog hebben over 2 specifieke deelcollecties binnen onze kerncollectie. 1 daarvan is onze ‘sixties’ collectie en een andere de deelcollectie ‘Limburgse ontwerpers’. Maar zoals gezegd, daarover later meer…

Groeten,
Kenneth

Je kan niet alleen bijzonder stijlvol voor de dag komen tijdens het shoeshoppen on high heels maar tegelijk ook nog eens aan topsport doen. Lees het Belmodo.tv guest editor artikel Shoes are a girl's best friend hier onder. Gezond, actief bezig zijn en er tegelijk ook nog eens elegant uitzien, dat willen we allemaal wel. Helaas is dat vaak een enorme opdracht als je het mij vraagt.

Hoewel er steeds meer aandacht uitgaat naar de combinatie tussen sport & fashion. Denk maar aan de Olympische outfits van onze nationale selectie deze zomer die ontworpen zijn door Stijn Helsen of de teamkleding van de Engelse selectie van de hand van Stella McCartney.

Naast mode heb ik een andere, misschien minder evidente passie, nl. wielrennen. Niet alleen de historiek van de sport en de wedstrijden van vandaag maar ook het beoefenen ervan. Ik probeer zo’n 250 kilometer per week op de fiets te zitten en dat lukt vrij aardig. Dat ik niet alleen ben, kan ik op zowat elke trip vaststellen.

Ik denk dat het recreatief beoefenen van de wielersport echt een explosie heeft ondergaan de laatste jaren. En het zijn heus niet alleen de heren die de fiets massaal ontdekt hebben. Ik kom steeds meer dames tegen op mijn tochten. Vaak moeten die zelfs helemaal niet onderdoen voor al dat mannengeweld rond hen.

Uiteraard is het ook belangrijk om er op de fiets goed uit te zien, en dan bedoel ik niet in al die schreeuwerige logopakjes die je nog steeds massaal ziet rondrijden. Een aantal jaren geleden heb ik het Engelse merk Rapha ontdekt. Een merk dat met heel veel respect voor de heroïek van het wielrennen kleding ontwerpt die niet alleen technisch hoogstaand is maar die ook qua look & feel zijn gelijke niet kent.

Zowel voor dames als voor heren. En dan heb ik het niet alleen over het veelvuldig samenwerken met Paul Smith (tot en met een exclusieve pop-up shop in Harrods London) maar ook bij de ‘basics’.

Paul Smith is trouwens iemand die als tiener nog een wielercarrière heeft nagestreefd. Zelfs dat hebben we dan gemeen. In veel van zijn ontwerpen komen dan ook nog steeds verwijzingen naar de fiets en naar het wielrennen terug.

Daarin is hij trouwens de laatste jaren niet alleen, ik denk daarbij bijvoorbeeld aan de recente SS2011 collectie van Moncler Gamme Blue ready-to-wear. Een collectie van Thom Browne die volledig geïnspireerd is op de Giro d’Italia en de Tour de France.

De collectie werd gepresenteerd in het historische Velodromo Vigorelli stadium, waarbij hij zijn modellen op racefietsen het stadionovaal liet rondrijden terwijl anderen de ontwerpen showen. De wieler ‘dandy’ als het ware. Soms nogal overdreven (leggings met fietsen) maar een aantal looks zouden zo bij mij de kleerkast in mogen.

Als je dus een keer jezelf of manlief een sportief cadeau wil geven? Stijlvolle keuzes genoeg binnen het wielrennen…

Groeten,
Kenneth

De collectie van het Modemuseum Hasselt telt ondertussen bijna 16.000 stuks. Meer dan 600 daarvan bestaan uit historisch schoeisel. De laatste keer dat dit deel van onze collectie echt aandacht kreeg was in 2009 met de expo ‘In Her Shoes’. De eerste tentoonstelling die ik als curator heb samengesteld. De expo trok 25.000 bezoekers in goed 5 maanden tijd en was niet alleen daarom een groot succes. Ondertussen zijn we 3 jaar verder en is er meer dan ooit te heel wat te doen rond shoes.

Voor mannen zijn schoenen een accessoire dat vooral goed moet zitten & makkelijk moet zijn (hoewel zelfs daar stilaan verandering in komt). Voor vrouwen zijn schoenen echter zoveel meer.

Een soort verlenging van hun persoonlijkheid, een statussymbool, een baken van troost (vrouwen die verdrietig zijn gaan shoeshoppen). Ze bezitten magische eigenschappen die je sexy, machtig of sportief doen voelen. Het zijn kunstvoorwerpen of op zijn minst voorwerpen van hoog ambachtelijk niveau. Je kan ze misschien best vergelijken met juwelen, alleen kosten ze meestal een stuk minder.

Vrouwen hebben er dan ook ontzettend veel voor over. “Wat verkies jij? Tien keer per week seks of tien paar nieuwe schoenen?”: vroeg het Britse maandblad Glamour in de zomer van 2008 aan haar lezeressen. Maar liefst 81% van hen koos resoluut voor een nieuw paar hakken.

Ook Madonna liet zich ooit ontvallen dat haar Manolo Blahniks beter waren dan seks. Daar sta je dan als man… Vrouwen kunnen dan ook echt verliefd worden op een nieuw paar schoenen. Ze wandelen voorbij een etalage & kunnen als een blok vallen voor een paar nieuwe pumps. Een recent Brits onderzoek wees uit dat de hartslag van een vrouw die een paar begeerde schoenen vindt en koopt, stijgt naar 120. Net alsof ze een geliefde ontmoet! Shoppen kan dus nog gezond zijn ook en is in dit geval te vergelijken met de verhoogde hartslag die je krijgt na vijf minuten sporten. De keuze zal voor veel vrouwen snel gemaakt zijn.

Een band m.a.w. die wij mannen nooit kunnen begrijpen maar uiteindelijk misschien wel zullen gaan waarderen, dixit Paola Jacobbi (modejournaliste voor o.a. Vanity Fair) in haar boek Volgio Quelle Scarpe aka Ik moet die schoenen hebben!

En ik moet zeggen dat het samenstellen van die expo een wereld voor me heeft doen opengaan. Als je je gaat verdiepen in de designs van de grote schoendesigners van de vorige eeuw kan je inderdaad alleen maar intens genieten van de prachtige ideeën van ontwerpers als Salvatore Ferragamo, Roger Vivier, Beth (Herbert) Levine, Tokio Kumagai en vele anderen.

De schoen als kunstvorm, maar ook de realiteit van elke dag. Of ze ook gemaakt zijn om mee te rennen? Daar zullen we zondag 27 mei tijdens de Stiletto Run Hasselt opnieuw getuige van zijn…

“Stiletto heels have the same effect on women as a tie does on the man. They affect how they place their feet, how they walk. High heels give a woman a more feminine silhouette. Woman now work like men, that’s good, but from time to time they need to feel more feminine, to bring out and wear their jewellery. We don’t want that to disappear.” Tokio Kumagai in International Herald Tribune, 27/28-04-1985.

Groeten,
Kenneth